Ne ettim

Dönerci açılışına gittim. Tanıştığım şahsa bir merhaba dedim ve hemen ayrıldım. Israrla aman Fethi bey, döner ikram edelim dediğinde teşekkür ettim. Zira dışarıda 5-6 masada suratsız şekilde bedava döner bekleyen hiç hazzetmediğim tipler vardı. Manzaradan hoşlanmadım, bedavacılık sevmediğim şey. Bu arada dükkan nezih bir yere benziyor, ustanın döner kesişi de bu işten anladığına işaret. Bedavacılık deyince şu aklıma geldi. Bir yerde bedava birşey dağıtılıyormuş, koşun mantığı hoşuma gitmiyor. Parasız, karşılıksız asla iş yapmam. Ama bana bedava birşey verilmesinden hoşlanırım. Benzin aldığınızda değeri 50 kuruş olmayan bir mendil verilir yahut bir silme bezi, o güzeldir. Yahut bir şey almışsınızdır, tesadüfen yanında bir hediye veriliyordur.

Dönerciden ayrılınca, biraz da avarelikten geçenlerde gördüğüm ama almadığım gömleği almak için yakındaki bir alışveriş merkezine gittim. Arabamı kilitlemedim, zira kilidi bozuk, eh aylardır öyle geziyorum, hatta akşamları penceresini dahi kapatmıyorum, sabah havalanmış oluyor. Çalsalar ne olacak, 4-5 milyarlık şey başlarına bela olur. İçindeki teyp de satsan 10 YTL etmez. Üstelik kızaklı, çeksen çıkar. Ama kimse arabaya itibar etmiyor anlaşılan.

Alışveriş merkezine girdim, yazlık ayakkabım yok şöyle bir bakınayım dedim. 50-60 YTL fiyatlar var, bana göre çok pahalı. Bir kenarda 10-15 YTL’likler var ama alsam hanım bozuk çalar diye iç çekerek oradan ayrıldım. Gömlekler gayet güzel görünüyor ve 14.9 YTL. 3 adet aldım. Bana birkaç sene gider. Bir de pantolon denedim ama beğendiğim rengin uygun bedeni yoktu. Kasaya geldiğimde indirimin o mağazaya mahsus karta olduğunu söylediler. Bende kart yok alamam dedim. Lakin fi tarihinde üye olmuştum, adımdan bakacaklarmış. O esnada bir başkası geldi bu gömlekler için karta ihtiyaç olmadığını söyledi. Güzel.

Bari bir ekmek ile meyve suyu alayım diyerek gıda bölümüne geçtim. Hiç adını duymadığım meyve suyu markaları vardı. Birinde sebze suyu gördüm. İlginç olabilir diyerek iki kutu aldım. Bir de ekmek aldım ve kasaya yöneldim. 10 kasadan sadece ikisi çalışıyordu, az yoğun olana yöneldim ama Murphy yasalarını unutmuşum. Kasiyer kız 50 YTL alışveriş yapana verilecek bir kutu indirimli ürünün niçin 3-4 kutu verilemeyeceğini yaşlıca bir adama anlatmaya çalışırken diğer kasaya yönelmem gerektiğini fark ettim. O kasaya yöneldiğimde adam alışverişten vazgeçti ve kuyruk hızla tükendi, benim geldiğim diğer kasada ise fiş kağıdı bitmişti. Başka kasa da açılmayınca elimdeki iki kutu sebze ile ekmeği orada bir yere bırakıp marketten ayrıldım. Kızmış mıydım? Hayır, bu tür şeylere sinirlenmem.

Oradan eve dönerken mahalle bakkalına uğradım. Oğlan gazete sipariş etmişti, içinden savaş gemileri oyun kartı çıkıyormuş, onu aldım. Beraber oynuyoruz, ben de seviyorum bu kartları. Bilgilendirici ve eğlendirivci. Bir de meyve sularına baktım. Bakkal dediysem küçükçe bir market düşünün. Neyse, fiyatları bizim büyük alışveriş merkezinin neredeyse yarı olan bir üzüm suyu aldım. Domates suyu yok mu diye sordum. Bundan sonra getiririz dediler. Nasıl yani diyerek baktığımda “abi, müşteri ne isterse onu getiriyoruz” dediler. İlginç. “İyi o zaman ben haftada birkaç kez alırım” dedim. Belki başkaları da alır. Bakkalın müşteri odaklı hareketini takdir ettim. Adam yerine konulmayalı uzun zaman olmuş demek ki.

Eve döndüm, şimdi çıkıp sebzeleri sulayacağım. Yetişmiş dolma biber var, az, 4-5 tane ama olsun. 3 çeşit de normal biber var. Orta boy tombul olanları közlenince çok lezzetli oluyor. Közlemeseniz de olur. Muhtemelen 3-4 salatalık da vardır. Domatesler 10 güne filan çıkar, yeşil görüntüleri kırmızı birer dev olacaklarına işaret ediyor. Hani bıçağa gerek olmadan elinizle yararsınız da içi dolu ve pembe-yeşil karışık renktedir. Bir iki de kolrabi var. Lahana-turp karışımı birşey, yemeklerin yanında iyi oluyor.

Ondan sonra biraz kitap okuyayım. Dün kayınpederde İsmail Hami Danişmend’in Osmanlı Tarihinin 3 veya 4. cildini okuyordum, Kanuni Sultan Süleyman’ın ölümü ve sonrasında yeniçerilerin nasıl azdığını, Sultan II. Selim bahşiş vermedi diye koca vezirleri nasıl madara ettiklerini, Sokullu’nun çaresizce “aman sultanım şu pislere parayı verin, belayı defedelim” diyerek yalvardığını, padişahın da bu şekilde parayı vererek karizmayı çizdirdiğini öğrendim. Buradan şunu anladım, ortaokul, lise yıllarında okuduğumuz tarih kitap ve ansiklopedilerini bu yaşta ve anlayışta yeniden okumamız gerekiyor. Çok ilginç yerler var.

Görüşmek üzere. O ruvar mı, neydi.